Jedną z nich jest najeżka, która wyczuwając zagrożenie połyka w ciągu kilku sekund do 20 litrów wody zwiększając tym samym swoją objętość trzy razy. W podobny sposób broni się przed napastnikami nadymka, czyli tzw. piesek rafowy (jej głowa przypomina nieco psa). Gdy zagrożenie ustaje, najeżka i nadymka wypuszczają zebraną wodę przez skrzela. Odwiedzający Oceanarium nie będą jednak świadkami tego wydarzenia, gdyż w stosunku do ludzi najeżka jest bardzo łagodna. Do tego stopnia, że pozwala karmić się z ręki.

Kolejny okaz to znana wszystkim z bajki o Małej Syrence wredna murena. Choć nie powinno się oceniać po wyglądzie nawet ryb, to w tym wypadku pierwsze wrażenie, jakie robi na nas ten morski stwór nie jest mylne. Mureny, przepadają za mięsem. Zacisk ich szczęk, gdy ugryzą człowieka mógłby spowodować oderwanie kawałka ciała, jeśli chcielibyśmy odczepić je od nas na siłę. Prócz mięsa ważnym w życiu mureny elementem jest terytorium. Kilka mniejszych muren potrafi pobić dużo większy okaz, by odstraszyć go od swojego terytorium. Ale duża murena nigdy nie pozwoli żadnej innej przekroczyć granicy swojego miejsca.

Są też na Wałach Chrobrego iskrzące się na złoto piranie, które w okresie godowym błyszczą się jeszcze bardziej, by zwabić partnera. Mimo niepozornego wyglądu to najniebezpieczniejszy okaz piranii na świecie. Wyczuwając krew, gryzie swoją ofiarę i obraca się wokół własnej osi. Ma też zdolność odradzania. Jeśli zdarzy się, że ktoś zaatakuje ją pierwszy pozostawiając ślad, już po 14 dniach jej łuski się zregenerują. Pośród drugiego gatunku piranii znajdziemy kilka pochodzących z… Polski. Zostały złowione przez krakowskich wędkarzy w Wiśle. Ich właściciele pozbyli się ich, gdy stały się za duże.

Amatorzy fotografii będą mieli nie lada problem ze zrobieniem sobie pamiątkowego zdjęcia. Ryby zdają się rozumieć, czym jest wyciągany w ich kierunku obiektyw i jak na złość chowają się za rafą czy kamieniami. Najmniej wdzięcznym modelem jest jednak rekin, który nigdy się nie zatrzymuje, nie śpi i nie odpoczywa. Gdyby na chwilę przestał pływać, nie mógłby oddychać. W oceanarium obejrzeć możemy rekiny żarłacze czarnopłetwowe, białopłetwe i rafowe. Jest też ich pasożyt, tzw. rekini pilot z przyssawką na czubku głowy. Umożliwia mu ona przyczepienie się do brzucha rekina i zjadanie pożywienia, które wypada z jego pyska.